برزیل از نظر مساحت و جمعیت بزرگ‌ترین مستعمره پرتغال بود. این کشور در سال 1500 به پرتغالی‌ها رسید و بخشی از معاهده توردسیلاس بود که در سال 1494 با اسپانیا امضا شد. معاهده به پرتغال اجازه داد تا بر برزیل ادعای مالکیت کند. پرتغالی‌ها برده‌های آفریقایی را وارد برزیل و آن‌ها را مجبور به کشت شکر، تنباکو، پنبه، قهوه و سایر محصولات ارزشمند کردند. پرتغالی‌ها همچنین چوب برزیل را از جنگل‌های بارانی استخراج‌ می‌کردند که برای رنگ‌آمیزی منسوجات اروپایی استفاده می‌‌شد.¹