«گزینه شمشون» (The Samson Option) نامی است که تحلیلگران نظامی و امنیتی به دکترین هسته‌ای نهایی اسرائیل داده‌اند؛ راهبردی که نه بر بقا، بلکه بر نابودی همگانی در لحظه شکست بنا شده است. این نام‌گذاری تصادفی نیست. ریشه آن به اسطوره توراتیِ «شمشون» بازمی‌گردد؛ جنگجویی که در آخرین لحظات عمر، ستون‌های معبد را فرو ریخت تا همراه با خودش، تمام دشمنانش را نیز زیر آوار دفن کند. ترجمه مدرن این اسطوره در سیاست، پیامی بی‌پرده و هولناک دارد: «اسرائیل هرگز به تنهایی سقوط نخواهد کرد.»
بر اساس این دکترین غیررسمی اما جدی، اگر دولت اسرائیل به نقطه‌ای برسد که موجودیت خود را در آستانه نابودی کامل ببیند، از زرادخانه هسته‌ای خود نه برای بازدارندگی، بلکه برای انتقام نهایی استفاده خواهد کرد. حمله‌ای گسترده، کور و غیرقابل‌کنترل که هدف آن فقط دشمنان مستقیم نیست، بلکه می‌تواند منطقه و حتی جهان را به ورطه فاجعه بکشاند.
نکته کلیدی اینجاست که «گزینه شمشون» یک استراتژی دفاعی کلاسیک محسوب نمی‌شود. این دکترین بر منطق «برد-برد» یا حتی «برد-باخت» استوار نیست؛ بلکه بر منطق باخت همگانی تکیه دارد. اگر بقای اسرائیل تضمین نشود، بقای دیگران نیز نباید تضمین شود. دقیقاً همین منطق است که آن را به یکی از خطرناک‌ترین دکترین‌های هسته‌ای شناخته‌شده در تحلیل‌های استراتژیک تبدیل کرده است.
وجود چنین گزینه‌ای، حتی اگر هرگز اجرا نشود، نقش مهمی در معادلات ژئوپلیتیک دارد. این تهدید خاموش، عملاً سقف تنش را مشخص می‌کند و به طرف مقابل پیام می‌دهد که برخی خطوط قرمز، هزینه‌ای فراتر از پیروزی نظامی دارند. «گزینه شمشون» یادآور این واقعیت تلخ است:
در دنیای سلاح‌های هسته‌ای، بعضی استراتژی‌ها برای نجات طراحی نشده‌اند؛ بلکه برای انتقامِ آخرالزمانی ساخته شده‌اند.